|
 |
|
Sa demonstacija u - pozorište!
|
Piše:M. Đorđević
Održavao je red na demonstracijama i stadionima u Beogradu, sa svojim 'koleginicama i kolegama', kada je i primećeno da, bez treme, 'ume i sa masama'. Zato mu je pružena prilika da se 'oproba' i na pozorišnim daskama. U operskim predstavama “Aida” i “Hasanaginica” izmamio je uzdahe, kada je strojevim korakom protresao daske i aktere na njima. Svemu tome prethodili su i angažmani u raznim spotovima i reklamama za vino i fijakere, jer nije zazirao od kamera i svetla.
Ova nesvakidašnja karijera je priča o jednom sedamnestogodišnjem konju 'policajcu' i 'glumcu', po imenu Fen. Za lubitelje konja važno je i da znaju da su mu roditelji Fani i Esko, i da je potekao iz štale policijske brigade na Banovom brdu u Beogradu. Svoje prve dane pod sedlom u manježu, 'upisao' je u brigadi policije na Bežanijskoj kosi. Sredinom devedesetih vraća se na Banovo brdo kao iz svi ostali konji sa popularne “Bežanije”. Od tada mu počinje ne baš sjajna sportska, ali zato zavidna službena karijera. Držao se dobro kad god su policajci održavli red na raznim masovnim skupovima i brojnim demonstracijama koje su potresale Beograd. Proverenim držanjem pred masama, preporučio se neobičnoj ideji rediteljke opera Ivane Dragutinović Maričić, da ga angažuje u predstavi 'Aida', koja je igrana u centru “Sava”.
- Nismo mi bili baš ekskluzivni i prvi u svemu tome, jer sam udata za čoveka koji je, pre toga, jahao konja u pozorišnoj predstavi – objašnjava Ivana Dragutinović Maričić.
Njen suprug, filmski i pozorišni glumac Andrija Maričić, pasionirani zaljubljenik u konje, pravi rezime konjskih nastupa na pozorišnoj sceni: - Konj se, koliko se sećam, na sceni pojavljivao već početkom osamdesetih, u predstavi “Oslobođenje Skoplja”, Ljubiše Ristića. U svojim predstavama ih je angažovala i Nada Kokotović, u baletskoj predstavi “Čekajući Godoa”, koja je igrana u dvorištu pasaža u Knez Mihajlovoj ulici. Konj nije bio jahan, već samo vođen. Onda sam i ja imao (1984/85) 'veliki jahački zadatak': dva velika kruga na kobili Elzi, pa se onda zaustavim, i tako ostanem još neko vreme na sceni. To je, čini mi se, bilo prvi put da se baš jaše po sceni. I Marija Vicković je svojevremeno naga jahala belog konja u komadu “Nevjesta od vjetra”.
Rediteljka Dragutinović podseća da je na pozorišnim daskama bilo raznih životinja – glumaca, ne samo konja, već i pasa, mačaka, labudova, paunova... Ipak, pojavljivanje konja je nešto izuzetno i delikatno.
Junak ove priče je u “Aidi” u “Sava centru” imao šest nastupa. Na njegovim leđima ujahivao je tenor Dušan Plazinić, a nekada je to bio i Korejanac Hon Li, koji su imali ulogu velikih ratnika. Kasnije je Fen u istoj predstavi nastupao i u Srpskom narodnom pozorištu u Novom Sadu.
- Fenov angažman je deo naše saradnje sa Konjičkim klubom ”Policajac” – ističe Ivana Dragutinović Maričić. - Oni su ga preporučili kao najboljeg za ovu složenu ulogu. I policajci koji su bili u Fenovoj pratnji, profesionalno su odigrali svoje uloge, uključujući i elemente bezbednosti jednog takvog poduhvata. To su Milorad Sudarski, Milan Milošević i Siniša Padežanin. Zajhvaljući tome 'naš' vranac je bio uvek bio spokojan, poslušan i tačan.
U “Hasanaginici”, kompozitora Rastislava Kambaskovića, i u režiji naše sagovornice, bilo je neizbežno imati i pravog konja, jer se više puta pominje, pa su odbačene bilo kakve imitacija sa lutkama. Fen nastupa u svadbenoj povorci, okićen bordo i belim trakama, a njegova pojava efektno doprinosi snazi scene.
Fen je nedavno stavljen na aukciju, jer ga godine preporučuju za penzionisanje iz policijske službe. Život
će nastavi u padoku novog vlasnika. Nastaviće i 'glumačku' karijeru, jer je dosad fantastično odigrao sve svoje uloge. |
|
|
|
|
